Koszty notarialne przy zakupie mieszkania lub domu

Koszty notarialne przy zakupie mieszkania i klucze do nieruchomości

Koszty notarialne przy zakupie mieszkania lub domu obejmują nie tylko wynagrodzenie notariusza, ale również VAT, wypisy aktu, podatek PCC i opłaty sądowe związane z księgą wieczystą. Przy nieruchomości z rynku wtórnego największym wydatkiem jest zazwyczaj PCC wynoszący 2% wartości rynkowej, chyba że nabywca korzysta ze zwolnienia przewidzianego dla pierwszego mieszkania lub domu. Na rynku pierwotnym standardowego PCC najczęściej nie ma, ale kupujący nadal ponosi koszt aktu przenoszącego własność, wniosku wieczystoksięgowego i wpisu hipoteki, jeżeli finansuje zakup kredytem.

Co wchodzi w skład kosztów ponoszonych u notariusza?

Kwota wpłacana w kancelarii może sprawiać wrażenie jednej wysokiej opłaty, ale w rzeczywistości składa się z kilku niezależnych pozycji.

Pierwszą jest taksa notarialna, czyli wynagrodzenie notariusza za przygotowanie i przeprowadzenie czynności. Od tej części kancelaria nalicza podatek VAT.

Drugim elementem są wypisy aktu notarialnego. Otrzymują je strony, sąd wieczystoksięgowy, urząd skarbowy, bank i inne instytucje, jeżeli wynika to z rodzaju transakcji.

Kolejną pozycję stanowi podatek od czynności cywilnoprawnych. Notariusz nie zatrzymuje tych pieniędzy, lecz działa jako płatnik i przekazuje pobraną kwotę organowi podatkowemu.

Podobnie jest z opłatami sądowymi. Kancelaria pobiera je przy podpisaniu aktu, a następnie składa elektroniczny wniosek do sądu prowadzącego księgę wieczystą.

Na końcowy rachunek mogą wpływać również dodatkowe oświadczenia, ustanowienie hipoteki, założenie nowej księgi, depozyt notarialny, wykreślenie istniejących praw oraz przygotowanie osobnej umowy przedwstępnej.

Kto płaci za notariusza przy zakupie nieruchomości?

W typowej transakcji większość kosztów ponosi kupujący. Dotyczy to taksy, VAT, PCC, wpisu własności, wpisu hipoteki oraz wypisów potrzebnych nabywcy i bankowi.

Nie jest to jednak zasada, której strony nie mogą zmienić. Kupujący i sprzedający mogą uzgodnić inny podział wydatków, na przykład pokrycie taksy po połowie albo opłacenie części czynności przez sprzedawcę.

Sprzedający powinien zasadniczo ponosić koszty związane z usunięciem obciążeń dotyczących jego zobowiązań, na przykład uzyskaniem dokumentów z banku albo wykreśleniem spłaconej hipoteki. Sposób rozliczenia warto jednoznacznie zapisać w umowie.

Przy zakupie od dewelopera szczególne zasady dotyczą umowy deweloperskiej. Koszty czynności notarialnych związanych z jej zawarciem oraz odpowiednich wpisów wieczystoksięgowych dzielone są pomiędzy dewelopera i nabywcę. Późniejszy akt przenoszący własność jest odrębną czynnością i jego koszt trzeba sprawdzić w umowie oraz wycenie kancelarii.

Czym jest taksa notarialna?

Taksa notarialna jest wynagrodzeniem kancelarii za dokonanie czynności. Rozporządzenie nie wprowadza jednej obowiązkowej ceny, lecz określa maksymalną kwotę, jaką można pobrać.

Notariusz może zaproponować stawkę niższą. Przy droższej nieruchomości różnica między ofertami kilku kancelarii może wynosić kilkaset albo nawet więcej niż tysiąc złotych.

Podstawą obliczenia jest wartość przedmiotu czynności. Najczęściej odpowiada ona cenie nieruchomości, ale jeżeli jednym aktem obejmuje się również osobny garaż, udział w drodze albo dodatkowe prawa, konstrukcja wynagrodzenia może być bardziej złożona.

Obciążenie nieruchomości kredytem sprzedającego nie obniża podstawy taksy. Zakup domu za 800 tys. zł obciążonego hipoteką zabezpieczającą pozostałe 300 tys. zł kredytu jest nadal czynnością dotyczącą nieruchomości wartej 800 tys. zł.

Jak oblicza się maksymalną taksę notarialną?

Dla nieruchomości kosztujących od 60 tys. zł do 1 mln zł podstawowa maksymalna stawka wynosi 1010 zł oraz 0,4% nadwyżki ponad 60 tys. zł.

Przy wartości od 1 mln do 2 mln zł jest to 4770 zł oraz 0,2% nadwyżki przekraczającej 1 mln zł. Powyżej 2 mln zł obowiązuje 6770 zł i 0,25% nadwyżki, przy zachowaniu ustawowego limitu.

W typowych umowach sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz czynnościach przenoszących własność domu jednorodzinnego maksymalna taksa jest obniżana do połowy stawki podstawowej. Dokładna kwalifikacja zależy jednak od rodzaju nieruchomości i prawa będącego przedmiotem aktu.

Inaczej może zostać rozliczona sprzedaż budynku niemieszkalnego, lokalu użytkowego, nieruchomości mieszanej albo działki z zabudową, która formalnie nie jest domem jednorodzinnym. Dlatego przed porównaniem kancelarii trzeba przekazać numer księgi wieczystej i podstawowe dokumenty, a nie pytać wyłącznie o cenę aktu „dla nieruchomości za 700 tys. zł”.

Przykładowa taksa przy mieszkaniu za 500 tys. zł

Podstawowa stawka dla wartości 500 tys. zł wynosi:

1010 zł + 0,4% z 440 tys. zł, czyli 2770 zł.

Po zastosowaniu połowy stawki maksymalna taksa wyniesie 1385 zł netto. Po doliczeniu 23% VAT będzie to 1703,55 zł brutto.

Nie jest to jeszcze całkowity rachunek. Trzeba doliczyć wypisy, wynagrodzenie za wniosek wieczystoksięgowy, opłaty sądowe oraz ewentualny PCC.

Przykładowa taksa przy mieszkaniu za 800 tys. zł

Podstawowa stawka wynosi:

1010 zł + 0,4% z 740 tys. zł, czyli 3970 zł.

Połowa tej kwoty to 1985 zł netto. Z VAT maksymalne wynagrodzenie za podstawową czynność wyniesie 2441,55 zł brutto.

Jeżeli kancelaria zaproponuje taksę 1500 zł netto, zapłacimy od niej 345 zł VAT, czyli łącznie 1845 zł. Maksymalna stawka nie oznacza więc, że każda kancelaria musi wystawić rachunek na 2441,55 zł.

Przykładowa taksa przy domu za 1,2 mln zł

Dla wartości 1,2 mln zł podstawowa stawka wynosi:

4770 zł + 0,2% z 200 tys. zł, czyli 5170 zł.

Po obniżeniu o połowę otrzymujemy 2585 zł netto. Po doliczeniu VAT będzie to 3179,55 zł brutto.

Przed przyjęciem tej wartości trzeba potwierdzić z kancelarią status nieruchomości, rodzaj budynku, gruntu i praw objętych umową. Dom może być sprzedawany razem z kilkoma działkami, udziałem w drodze albo osobnym lokalem użytkowym, co wpływa na konstrukcję aktu i wycenę.

Dlaczego do taksy dolicza się VAT?

Stawki podane w rozporządzeniu są kwotami netto. Kancelaria dolicza do swojego wynagrodzenia podatek VAT w wysokości 23%.

VAT obejmuje również wynagrodzenie za przygotowanie dodatkowych czynności oraz wypisy aktu. Nie dolicza się go natomiast do PCC i opłat sądowych, ponieważ nie są one usługą świadczoną przez notariusza.

Przy porównywaniu ofert należy więc zapytać, czy podana cena jest kwotą netto, czy brutto. Informacja „taksa 1800 zł” bez doprecyzowania może oznaczać zarówno rachunek końcowy, jak i kwotę, do której zostanie jeszcze doliczone 414 zł VAT.

Ile kosztują wypisy aktu notarialnego?

Oryginał aktu pozostaje w kancelarii. Strony oraz instytucje otrzymują jego urzędowe wypisy mające moc oryginału.

Maksymalna cena wynosi 6 zł netto za każdą rozpoczętą stronę jednego wypisu. Po doliczeniu VAT jest to 7,38 zł brutto.

Jeżeli akt ma 15 stron, jeden wypis może kosztować maksymalnie 110,70 zł brutto. Przy pięciu egzemplarzach łączna kwota wzrośnie do 553,50 zł.

Liczba wypisów zależy od transakcji. Dokumentów mogą potrzebować kupujący, sprzedający, bank, urząd skarbowy, spółdzielnia, sąd i pośrednik. Część jest przekazywana elektronicznie albo wliczana w zakres czynności, dlatego dokładny koszt kancelaria powinna podać po przygotowaniu projektu aktu.

Długi akt nie musi oznaczać niepotrzebnego rozbudowania dokumentu. Przy zakupie na kredyt, ustanowieniu służebności, kilku działkach albo rozliczaniu hipoteki treść będzie obszerniejsza niż przy prostej sprzedaży niewielkiego lokalu za gotówkę.

PCC przy zakupie z rynku wtórnego

Przy standardowym zakupie mieszkania lub domu z rynku wtórnego kupujący płaci PCC w wysokości 2% wartości rynkowej.

Dla nieruchomości wartej 500 tys. zł podatek wyniesie 10 tys. zł. Przy cenie 800 tys. zł będzie to 16 tys. zł, a przy 1,2 mln zł już 24 tys. zł.

PCC jest więc zazwyczaj wielokrotnie wyższy od taksy notarialnej. To właśnie ten podatek odpowiada za dużą różnicę pomiędzy kosztami zakupu pierwszego i kolejnego mieszkania.

Podatek pobiera notariusz przy podpisaniu umowy i przekazuje go do urzędu. Kupujący nie musi później samodzielnie składać deklaracji PCC-3 dotyczącej tej sprzedaży.

PCC liczy się od wartości rynkowej, a nie zawsze od ceny

Podstawą PCC jest wartość rynkowa nieruchomości. W zwykłej transakcji cena ustalona przez strony zazwyczaj odpowiada tej wartości i to od niej notariusz oblicza podatek.

Problemy pojawiają się przy znacznym zaniżeniu ceny. Jeżeli lokal o wartości około 700 tys. zł zostanie sprzedany za 450 tys. zł bez racjonalnego uzasadnienia, urząd może zakwestionować podstawę opodatkowania.

Niska cena może być uzasadniona złym stanem technicznym, wadą prawną, najmem utrudniającym korzystanie, nieuregulowanym gruntem albo koniecznością wykonania kosztownych prac. Warto zachować zdjęcia, wycenę, kosztorys i dokumenty potwierdzające przyczynę różnicy.

Przy nietypowej nieruchomości pomocna może być opinia specjalisty. W osobnym poradniku wyjaśniamy, kiedy warto skorzystać z pomocy rzeczoznawcy majątkowego.

Kto nie płaci PCC przy zakupie pierwszego mieszkania?

Zwolnienie obejmuje zakup na rynku wtórnym lokalu mieszkalnego, domu jednorodzinnego oraz określonych spółdzielczych praw mieszkaniowych.

Podstawowy warunek polega na tym, że kupujący nie posiada i wcześniej nie posiadał mieszkania, domu ani udziału w takim prawie.

Wyjątek dotyczy udziału nieprzekraczającego 50%, który został nabyty w drodze dziedziczenia. Osoba dziedzicząca przykładowo jedną trzecią domu po dziadkach może nadal spełniać warunki zwolnienia.

Znaczenie ma sposób nabycia udziału. Jedna trzecia mieszkania otrzymana w darowiźnie albo kupiona nie jest objęta takim wyjątkiem tylko dlatego, że nie przekracza połowy.

Kupujący składa przy akcie odpowiednie oświadczenie. Notariusz ocenia dokumenty oraz informacje stron i na tej podstawie ustala, czy należy pobrać podatek.

Wspólny zakup a zwolnienie z PCC

Przez długi czas dominowało stanowisko, że przy wspólnym zakupie warunki zwolnienia muszą spełniać wszyscy nabywcy. Posiadanie wcześniejszego mieszkania przez jedną osobę prowadziło więc do pobrania PCC od całej transakcji.

W 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny dopuścił jednak możliwość proporcjonalnego zastosowania ulgi. Osoba kupująca pierwszy lokal wspólnie z partnerem posiadającym już nieruchomość może w określonych okolicznościach korzystać ze zwolnienia w części odpowiadającej nabywanemu udziałowi.

Najnowsze orzecznictwo potwierdziło również, że zwolnienie może obejmować zakup udziału w domu, a nie wyłącznie nabycie całej nieruchomości.

Są to stosunkowo świeże rozstrzygnięcia. Przy wspólnym zakupie, dziedziczonych udziałach i nietypowym stanie własności nie należy opierać budżetu wyłącznie na ogólnym kalkulatorze. Sytuację warto przedstawić kancelarii przed ustaleniem terminu aktu, a w razie wątpliwości uzyskać poradę podatkową.

Czy na rynku pierwotnym płaci się PCC?

Przy standardowym zakupie mieszkania lub domu bezpośrednio od dewelopera cena zawiera VAT, dlatego typowy 2-procentowy PCC od sprzedaży nie jest pobierany.

Nie oznacza to braku kosztów notarialnych. Nabywca płaci swoją część kosztów umowy deweloperskiej, a następnie koszt aktu ustanawiającego lub przenoszącego własność.

Do tego dochodzą wypisy, wnioski wieczystoksięgowe i opłaty sądowe. Jeżeli lokal otrzymuje nową księgę, pobrana zostanie również opłata za jej założenie.

Szczególny 6-procentowy PCC może wystąpić przy zakupie szóstego i każdego kolejnego lokalu w tej samej inwestycji. Dotyczy to głównie zakupów pakietowych i nie ma znaczenia dla osoby kupującej jeden lokal na własne potrzeby.

Przed podpisaniem umowy warto też sprawdzić, jakie inne wydatki deweloper dolicza do ceny. Miejsce postojowe, komórka i udział w drodze mogą być sprzedawane jako odrębne prawa lub nieruchomości.

Opłata za wpis własności do księgi wieczystej

Po podpisaniu aktu notariusz składa elektroniczny wniosek o wpis nowego właściciela. Standardowa opłata sądowa wynosi 200 zł.

Kwota nie zależy od ceny nieruchomości. Tyle samo kosztuje wpis własności mieszkania wartego 300 tys. zł i domu za 2 mln zł.

Jeżeli przedmiotem nabycia jest udział, wysokość może zostać obliczona proporcjonalnie, ale nie może być niższa od ustawowego minimum.

Przed zakupem należy dokładnie sprawdzić treść księgi, szczególnie działy dotyczące właściciela, roszczeń i hipotek. Sposób analizy dokumentu opisujemy w artykule czym jest księga wieczysta i jak ją czytać.

Założenie nowej księgi wieczystej

Jeżeli lokal albo prawo nie ma własnej księgi, jej założenie kosztuje dodatkowo 100 zł. Opłata jest pobierana niezależnie od wpisu własności.

Kupujący zapłaci więc zazwyczaj 100 zł za założenie księgi i 200 zł za ujawnienie prawa, łącznie 300 zł.

Taka sytuacja występuje często przy nowym mieszkaniu wydzielanym z księgi całej inwestycji. Może także dotyczyć spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, dla którego księga nie była wcześniej prowadzona.

Brak księgi nie zawsze uniemożliwia zakup, ale wymaga dokładniejszej weryfikacji dokumentów oraz możliwości jej utworzenia. Szczególne ryzyko występuje przy spółdzielczych prawach położonych na gruncie o nieuregulowanym stanie prawnym.

Koszty związane z kredytem hipotecznym

Przy zakupie na kredyt trzeba doliczyć opłatę za wpis hipoteki do działu IV księgi wieczystej. Wynosi ona 200 zł.

Ustanowienie hipoteki podlega również PCC. W typowym kredycie zabezpieczającym wierzytelności o nieustalonej wysokości podatek wynosi 19 zł.

Bank może wymagać dodatkowego oświadczenia właściciela o ustanowieniu hipoteki. Czasami jest ono zawarte w akcie sprzedaży, a czasami składane w osobnym dokumencie, co wpływa na wynagrodzenie kancelarii.

Taksa za oświadczenie o ustanowieniu hipoteki zabezpieczającej kredyt na zakup domu lub mieszkania korzysta z obniżonego limitu, ale ostateczny koszt zależy od sposobu przygotowania dokumentów i wartości zabezpieczenia.

W budżecie kredytowym trzeba uwzględnić również wydatki, które nie są kosztami notarialnymi: wycenę bankową, ubezpieczenie nieruchomości, prowizję, opłatę za wcześniejszą kontrolę inwestycji albo koszty wymaganych produktów dodatkowych.

Wykreślenie starej hipoteki sprzedającego

Nieruchomość obciążona kredytem może zostać sprzedana. Część ceny trafia wtedy bezpośrednio do banku sprzedającego, a pozostała kwota na rachunek właściciela.

Bank po spłacie wydaje zgodę na wykreślenie hipoteki, nazywaną potocznie listem mazalnym. Opłata sądowa za jej wykreślenie wynosi zasadniczo 100 zł.

Strony powinny ustalić, kto składa wniosek i ponosi wydatek. Ponieważ hipoteka zabezpieczała zobowiązanie sprzedającego, koszt jest często przypisywany właśnie jemu, ale akt może przewidywać inne rozliczenie.

Kupujący nie powinien ograniczać się do obietnicy, że właściciel spłaci kredyt po otrzymaniu całej ceny. Bezpieczny mechanizm płatności, promesa banku i dokładnie opisane rachunki powinny znaleźć się w dokumentach przygotowanych przed aktem.

Wynagrodzenie za wniosek wieczystoksięgowy

Opłata sądowa za wpis nie jest tym samym co wynagrodzenie kancelarii za przygotowanie i elektroniczne złożenie wniosku.

Za czynność niewymienioną odrębnie w taryfie maksymalne wynagrodzenie może wynosić 200 zł netto. W praktyce wiele kancelarii nalicza właśnie taką kwotę za wniosek wieczystoksięgowy.

Po doliczeniu VAT będzie to maksymalnie 246 zł brutto. Jeżeli akt obejmuje kilka ksiąg lub bardziej złożone żądania, sposób rozliczenia należy potwierdzić indywidualnie.

Warto poprosić o kosztorys wyraźnie oddzielający taksę za akt, wniosek do księgi i samą opłatę sądową. Pozwala to porównać rzeczywiste oferty, a nie jedynie jedną wybraną pozycję.

Czy umowa przedwstępna zwiększa koszty?

Umowa przedwstępna może zostać zawarta w zwykłej formie pisemnej albo w formie aktu notarialnego. Drugi wariant zwiększa koszty, ale zapewnia silniejsze zabezpieczenie prawne.

Taksa za notarialną umowę przedwstępną jest obliczana na podstawie wartości transakcji i może stanowić połowę maksymalnej stawki. Jeżeli umowa przyrzeczona zostanie później zawarta w tej samej kancelarii, sposób rozliczenia obu czynności warto ustalić przed podpisaniem pierwszego dokumentu.

Notarialna forma jest szczególnie przydatna, gdy pomiędzy umowami ma upłynąć dużo czasu, kupujący wpłaca wysoki zadatek albo trzeba wpisać roszczenie o przeniesienie własności do księgi.

Nie każdy zakup wymaga takiego rozwiązania. W prostych transakcjach strony często korzystają z umowy pisemnej przygotowanej lub sprawdzonej przez prawnika. Różnice szerzej opisujemy w poradniku umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości – wszystko, co trzeba wiedzieć.

Miejsce postojowe i komórka mogą zmienić rachunek

Miejsce w garażu może być częścią nieruchomości wspólnej, przynależnością do mieszkania, odrębnym lokalem albo udziałem w lokalu użytkowym. Każdy wariant ma inne konsekwencje prawne i może wpływać na podatki oraz opłaty.

Podobnie jest z komórką lokatorską. Jeżeli stanowi pomieszczenie przynależne, jej wartość jest częścią ceny mieszkania. Odrębny lokal lub prawo może wymagać dodatkowych wpisów.

Przy domu znaczenie ma liczba działek objętych sprzedażą. Budynek może stać na jednej działce, a ogród, droga dojazdowa i infrastruktura na kolejnych.

Nie należy więc obliczać kosztów wyłącznie od kwoty zapisanej w ogłoszeniu. Kancelaria potrzebuje dokumentów pokazujących dokładny przedmiot sprzedaży. Listę najważniejszych zaświadczeń przedstawiliśmy w artykule jakie dokumenty są potrzebne przy zakupie mieszkania z rynku wtórnego.

Czy można negocjować koszty notarialne?

Negocjować można przede wszystkim taksę i wynagrodzenie za dodatkowe czynności. PCC oraz opłaty sądowe wynikają z przepisów i kancelaria nie ma prawa ich dowolnie obniżyć.

Najlepiej poprosić kilka kancelarii o pełną kalkulację dla tej samej transakcji. Zapytanie powinno zawierać cenę, rodzaj nieruchomości, informację o rynku pierwotnym lub wtórnym, kredycie, księdze wieczystej, miejscu postojowym oraz liczbie kupujących.

Oferta powinna rozdzielać:

tak­sę za akt, VAT, wypisy, wniosek wieczystoksięgowy, wpis własności, założenie księgi, hipotekę i PCC.

Najtańsza kancelaria nie zawsze będzie najlepszym wyborem. Przy sprzedaży obciążonej kredytem, nabyciu spadkowym, prawie spółdzielczym albo kilku działkach ważniejsze od oszczędności kilkuset złotych może być prawidłowe przygotowanie konstrukcji transakcji.

Przykładowe koszty mieszkania za 500 tys. zł z rynku wtórnego

Przy założeniu maksymalnej połowy taksy podstawowej kupujący zapłaci 1703,55 zł brutto za główną czynność.

Do tego można doliczyć 200 zł za wpis własności oraz do 246 zł brutto za przygotowanie wniosku wieczystoksięgowego. Wypisy będą kosztowały zwykle od kilkuset złotych, zależnie od długości aktu i liczby egzemplarzy.

Jeżeli nie ma zwolnienia, PCC wyniesie 10 tys. zł. Całkowity wydatek będzie więc zbliżony do 12–12,5 tys. zł.

Przy zakupie pierwszego mieszkania PCC może nie wystąpić. Wtedy koszt podstawowych formalności spadnie do około 2–2,5 tys. zł, nie licząc hipoteki i dodatkowych czynności.

Przykładowe koszty mieszkania za 800 tys. zł

Maksymalna połowa taksy z VAT wynosi 2441,55 zł. Wpis własności kosztuje 200 zł, a wynagrodzenie za wniosek może wynieść do 246 zł brutto.

Bez zwolnienia PCC będzie równe 16 tys. zł. Po dodaniu wypisów całkowity koszt może przekroczyć 19 tys. zł.

Kupujący pierwszą nieruchomość zapłaci natomiast przede wszystkim taksę, wypisy i opłaty wieczystoksięgowe. Różnica wynikająca ze zwolnienia wyniesie w tym przykładzie dokładnie 16 tys. zł.

Przy kredycie trzeba doliczyć 200 zł za wpis hipoteki, 19 zł PCC oraz ewentualne wynagrodzenie za dodatkowe oświadczenie.

Przykładowe koszty domu za 1,2 mln zł

Maksymalne wynagrodzenie za podstawową czynność, przy założeniu zastosowania połowy stawki, wyniesie 3179,55 zł brutto.

PCC na rynku wtórnym to 24 tys. zł, o ile kupujący nie spełnia warunków zwolnienia. Wpis własności kosztuje 200 zł, a dodatkowo pojawią się wypisy i wynagrodzenie za wniosek.

Łączny rachunek może osiągnąć około 28 tys. zł. Kwota będzie wyższa, jeśli sprzedaż obejmuje kilka niezależnych praw, ustanowienie służebności albo dodatkowe oświadczenia.

Przy pierwszym domu największa pozycja może zniknąć dzięki zwolnieniu z PCC. W nietypowej sytuacji własnościowej warunki trzeba jednak wyjaśnić przed ustaleniem ostatecznego budżetu.

Jak otrzymać dokładną wycenę przed podpisaniem aktu?

Do kancelarii trzeba przekazać numer księgi wieczystej, cenę, rodzaj nieruchomości, podstawę nabycia przez sprzedającego i informacje o obciążeniach.

Należy wskazać, czy zakup jest finansowany kredytem, czy nabywca korzysta ze zwolnienia z PCC i czy przedmiotem transakcji są dodatkowe działki, miejsca postojowe lub udziały.

W przypadku rynku wtórnego potrzebne będą między innymi dokument nabycia, zaświadczenia dotyczące zaległości, świadectwo charakterystyki energetycznej i dokumenty związane ze stanem cywilnym oraz dziedziczeniem.

Kupujący powinien wcześniej sprawdzić nie tylko koszty, lecz również stan prawny i techniczny. Przy bardziej skomplikowanych transakcjach pomocne jest due diligence nieruchomości.

Na podstawie kompletu informacji kancelaria może przygotować kalkulację rozdzielającą wszystkie pozycje. Pozwala to zgromadzić środki przed wizytą i uniknąć zaskoczenia w dniu podpisania umowy.

Ile pieniędzy przygotować przed wizytą u notariusza?

Przy zakupie kolejnego mieszkania z rynku wtórnego należy przygotować przede wszystkim 2% wartości rynkowej na PCC. Taksa, VAT, wypisy i podstawowe wpisy do księgi zwiększają rachunek zwykle o kolejne kilka tysięcy złotych.

Kupujący pierwsze mieszkanie lub dom może ograniczyć koszt o całe PCC, o ile spełnia ustawowe warunki. Nadal musi jednak zapłacić za czynności kancelarii, wpis własności i ewentualną hipotekę.

Na rynku pierwotnym standardowe 2% PCC zazwyczaj nie występuje, ale koszty pojawiają się na dwóch etapach: przy umowie deweloperskiej i przy ostatecznym przeniesieniu własności.

Najbezpieczniej nie opierać się wyłącznie na internetowym kalkulatorze. Dodatkowa działka, udział w garażu, brak księgi, kredyt sprzedającego lub nietypowa historia własności mogą zmienić rachunek.

Przed podpisaniem umowy warto uzyskać pisemną kalkulację obejmującą taksę netto, VAT, liczbę wypisów, wnioski, opłaty sądowe i podatki. Tylko takie zestawienie pokazuje rzeczywisty koszt formalnego przeprowadzenia zakupu.